Ontucht met minderjarige | Hulp van zedenadvocaat

Wanneer is er volgens de wet sprake van ontucht met een minderjarige?

In de wet zijn twee artikelen opgenomen welke betrekking hebben op ontucht met minderjarigen:

1. Artikel 244 Sr. In dit artikel wordt strafbaar gesteld het plegen van handelingen die bestaan uit of mede bestaan uit het seksueel binnendringen van het lichaam van iemand beneden de leeftijd van twaalf jaar (1 t/m 11 jaar).
2. Artikel 245 Sr. In dit artikel is het plegen van ontuchtige handelingen die bestaan uit of mede bestaan uit het seksueel binnendringen van het lichaam van iemand die de leeftijd van twaalf jaar maar nog niet die van zestien jaar heeft bereikt strafbaar gesteld (12 t/m 15 jaar).

Het verschil tussen deze twee artikelen zit hem in de leeftijd, met als overeenkomst dat het in beide gevallen een minderjarige betreft (jonger dan zestien jaar). In beide gevallen moet er wel sprake zijn van seksueel binnendringen. Wat opvalt is dat bij artikel 245 Sr wel wordt gesproken over ‘ontuchtige’ handelingen, en bij artikel 244 Sr niet. Onderstaand wordt dit toegelicht.

Ontuchtige handelingen

Ontuchtige handelingen betekent seksuele handelingen in strijd met de sociaal-ethische norm. Met sociaal-ethische norm wordt bedoeld dat wat de samenleving als acceptabel en normaal ervaart. Iets wat niet als normaal wordt ervaren door de samenleving, is dus in strijd met deze norm. Seksueel binnendringen (als dit in strijd met de sociaal-ethische norm is) is dan ook een vorm van ontuchtig handelen. Gemeenschap tussen twee kinderen van vijftien jaar wordt niet snel aangemerkt als ontucht, omdat dit over het algemeen als normaal wordt gezien (en dus sociaal-ethisch acceptabel).

Maar wanneer een 23-jarige jongen gemeenschap heeft met een veertienjarig meisje, dan zal er sneller sprake zijn van ontucht omdat dit door de samenleving vaak niet als normaal wordt ervaren. Er moet sprake zijn van een zekere gelijkwaardigheid.

Meer over ontuchtige handelingen

Oftewel, de jongen en het meisje moeten ongeveer van dezelfde leeftijd zijn. Een groot leeftijdsverschil maakt het seksuele contact daarom vaak ontuchtig. Ook nalaten kan een ontuchtige handeling opleveren. In HR 9 september 2003/ NJ 20043/637 was dit het geval. Een zeer jong meisje betastte de penis van de verdachte. De verdachte heeft toen niet ingegrepen, wat hij wel had moeten doen met het oog op de bescherming van het meisje. In dit geval was er dus sprake van ontuchtig handelen vanuit de verdachte.

Als wordt gekeken naar de twee wetsartikelen dan valt op dat in artikel 244 Sr het woord ‘ontucht’ niet terug is te vinden.Wanneer er namelijk seksuele handelingen worden gepleegd die bestaan uit het binnendringen van het lichaam van iemand jonger dan twaalf jaar, dan wordt dit altijd gezien als ontuchtig. Men vindt het geen normale situatie, het is in strijd met de sociaal-ethische norm. Van iemand die jonger is dan twaalf jaar wordt verondersteld dat diegene geheel weerloos is. Oftewel, zo een jong iemand kan zich hiertegen niet verzetten. Of er sprake is van ontuchtig handelen is dan ook afhankelijk van de omstandigheden van het geval.

Ontuchtig handelen art. 247 Sr

Wanneer ontuchtige handelingen worden gepleegd met een kind zonder dat daarbij seksueel wordt binnengedrongen, dan kan men strafbaar zijn op grond van artikel 247 Sr (link). Dit was bijvoorbeeld ook het geval bij het zojuist benoemde arrest waarin een jong meisje de penis van de verdachte betastte (HR 9 september 2003/NJ 20043/637). In artikel 247 Sr worden namelijk ontuchtige handelingen met een bewusteloze, een onmachtige, een gestoorde of een kind strafbaar gesteld. Daarbij is niet vereist dat er seksueel is binnengedrongen.

Het verschil met artikel 244 en 245 Sr is dat bij ‘ontuchtig handelen’ geen leeftijdsonderscheid is gemaakt. Artikel 247 Sr heeft dan ook betrekking op alle jonge kinderen beneden de zestien jaar. Terwijl bij artikel 244 en 245 Sr een onderscheid is gemaakt tussen kinderen beneden twaalf jaar en kinderen tussen twaalf en zestien jaar.

Seksueel binnendringen

Zoals uit de wettekst ook blijkt, moet het seksueel handelen bestaan uit of mede bestaan uit het seksueel binnendringen. Er kan in het geslachtsorgaan, in de mond of in de anus worden binnengedrongen met het mannelijk geslachtsorgaan, de vinger, de tong, een voorwerp of een dier. Ook het met de tong aanraken van de kittelaar en daartoe openen van de kleine schaamlippen wordt aangemerkt als seksueel binnendringen.

Hetzelfde geldt voor seksuele handelingen die aan binnendringen voorafgaan, daarop volgen of daarmee gepaard gaan (link: HR 18 mei 1999, NJ 1999/541). Bijvoorbeeld het vasthouden van het mannelijk geslachtsdeel. Deze handelingen mogen (in tijd) niet te veraf gelegen zijn van het daadwerkelijk binnendringen. Ook wanneer het slachtoffer of de verdachte geen seksuele gevoelens of opwinding heeft ervaren is er toch sprake van binnendringen (link: HR 2 mei 1995, NJ 1995/583).

De volgende handelingen leveren geen seksueel binnendringen op:

• Uitwendig aanraken van de vagina;
• Uitwendig aanraken van de lippen;
• Uitwendig aanraken van de billen.

Leeftijd slachtoffer

Het is niet relevant of de verdachte wel of niet wist of had moeten weten dat het slachtoffer jonger was dan zestien jaar. De daadwerkelijke leeftijd van het slachtoffer, zoals vermeld in zijn/haar paspoort, is de leeftijd die telt. In het geval het slachtoffer heeft gezegd zestien jaar of ouder te zijn, is men toch strafbaar, ook al leek hij/zij inderdaad ouder dan zestien jaar.

Bewijs

In dit soort zaken draait het vaak om de vraag of bewezen kan worden dat er ontuchtige handelingen zijn verricht met een kind/minderjarige. Aan de hand van verschillende verklaringen en andere bewijsmiddelen zal dit moeten blijken. Deze verklaringen worden allemaal beoordeeld op betrouwbaarheid en geloofwaardigheid. Ook worden verklaringen vergeleken, komen ze wel overeen of spreken ze elkaar tegen?

Welke straffen staan er op ontucht met een minderjarige?

Ontucht met een minderjarige wordt als volgt gestraft:

• Is het slachtoffer beneden de 12 jaar: een gevangenisstraf van ten hoogste twaalf jaar of een geldboete van de vijfde categorie (artikel 244 Sr) of een combinatie van beide straffen.
• Is het slachtoffer 12, 13, 14 of 15 jaar: een gevangenisstraf van ten hoogste acht jaar of een geldboete van de vijfde categorie (artikel 245 Sr) of een combinatie van beide straffen.

Strafverzwarende en -verminderende omstandigheden

Bij de strafbepaling wordt gekeken naar de omstandigheden van het geval. Er kunnen strafverzwarende omstandigheden gelden, deze zijn opgenomen in artikel 248 Sr. Bijvoorbeeld wanneer het feit wordt gepleegd door twee of meer personen tezamen. Volgens de wet kan de gevangenisstraf dan verhoogd worden met een derde. Ook in de Richtlijn seksueel misbruik minderjarigen (link) zijn strafverzwarende omstandigheden opgenomen. Onder omstandigheden kunnen de factoren ook aanleiding geven tot strafvermindering. Deze richtlijn is specifiek gericht op seksueel misbruik met minderjarige slachtoffers door meerderjarige verdachten.

Bijkomende straffen

Buiten de zojuist genoemde hoofdstraffen kunnen er ook nog bijkomende straffen worden opgelegd. Als bijkomende straf kan bijvoorbeeld de ontzetting van bepaalde